Tot mijn verrassing werden er hele mooie verhalen geschreven naar aanleiding van de luiertas voor cursus leren schrijven. Mijn deelnemers gebruikten veelal wel de woorden die we al geoefend hadden. Er waren mensen die in eerste instantie hadden opgeschreven wat ze zelf in een luiertas doen voor hun kind. Sommige hadden toevallig die tas bij zich tijdens de cursus leren schrijven. Dit kwam doordat ze hun kind net hadden afgezet bij een oppas of bij een kinderdagverblijf. In alle haast namen ze vervolgens die tas mee naar de cursus. Hier moesten veel andere deelnemers wel om lachen. Maar sommigen hadden ook hun eigen spullen in de luiertas gedaan die ze gebruiken voor de cursus leren schrijven. Veel gebruikten namelijk ook een normale tas zoals een schooltas of een sporttas. In eerste instantie had ik dan ook geen idee dat ze die tas ook voor hun kinderen gebruiken. Blijkbaar komt een luiertas voor in allerlei vormen en zijn er mensen die ze ook gebruiken voor ander soort gelegenheden zoals een les leren schrijven. Het was leuk te horen en te lezen wat mijn deelnemers schreven over hun kinderen. Er waren cursisten die de verzorging van hun kind beschreven en wat hiervoor nodig was. Sommige kinderen waren bijvoorbeeld regelmatig ziek en dan bevat een luiertas meerdere producten waar we in eerste instantie niet eens op kwamen voor het leren schrijven. Ik vond het knap te lezen dat ze toch het verhaal hadden opgeschreven ondanks dat we de woorden niet geoefend hadden. Gezien de reacties op de opdracht had ik niet verwacht dat mensen gingen improviseren met het maken van het verhaal. Maar ik denk dat mijn opmerking dat het verhaal niet mee telde voor een beoordeling hun wat gerust stelde. De woorden die deze mensen gebruikten naar aanleiding van de luiertas om te leren schrijven waren bijvoorbeeld druppels, voeding, schepjes, borstvoeding en pillen. Op het oog niet moeilijke woorden die gebruikt worden voor de luiertas, maar voor iemand die nog moet leren schrijven zijn ze een hele uitdaging. Ze waren ook niet overal goed geschreven, maar dit zag ik voor deze keer maar over het hoofd. Ik had ten slotte gezegd dat ik de verhalen niet zou beoordelen. Daarnaast vond ik het bewonderenswaardig dat ze toch deze verhalen op papier hadden gekregen. Verder had ik gezegd dat het verhaal over de luiertas zeker driehonderd woorden moest bevatten, maar de meeste hadden toch wel meer woorden opgeschreven om te leren schrijven.